Ik heb nog nooit een herder zo hoog en makkelijk zien springen. De zandbaan van de Halmac (het motorbos) ligt 2 mtr onder het pad waar we op staan, maar Yukl maakt daar geen punt van.
Onder: we maken veel uitstapjes nu Vera vakantie heeft, en er wordt minstens 1 keer per dag een boswandeling gemaakt. Yukl wil dan altijd met een stok spelen, en Pipo en Sientje willen vrijelijk de beentjes kunnen strekken. De laatste zondag van augustus was Marianne de Wit op bezoek. We hebben voornamelijk aan tafel zitten praten, maar er waren ook pauzes. Een om een flinke wandeling met de honden langs de Branddijk te maken, en één om Marianne te laten schilderen in de deel. Even de geest verzetten.
Yukl, aan de voet.
Zondag 4 september met de honden naar de Halse dag geweest. Eenmaal de Dorpsstraat op en neer, ik - natuurlijk achteraan, want ik loop niet meer zo snel - met Yukl aan de voet. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een hond zoveel aanspraak gaf. Met Beau en Holy Smoke kon je het wel eens per dag verwachten omdat het zulke mooie en goed-getrainde honden waren, maar met Yukl is het elke VIJF meter ! Als mensen niet stilstaan en je aanspreken, dan zijn het wel mensen die op eerbiedige afstand blij gaan glimlachen. En iedereen die ik spreek wil ook zo'n echte Duitse herder. Een groep meisjes sprong zelfs achter een kraampje met fruit vandaan met de woorden "meneer, wat heeft u een stoere hond".
Wat ze echter als reactie niet wilden horen, was dat Yukl een zacht eitje is, een hele lieve en gehoorzame hond. En wat er zo stoer is, is dat ie zo braaf aan de voet loopt, zelfs als ik de riem loslaat. Die meisjes waren zelfs een beetje teleurgesteld, dat ik niet vertelde dat Yukl een gevaarlijke hond was. Dus kwamen de verhalen los van de gevaarlijke honden die ze thuis hadden. Maar ze moesten wel toegeven, dat geen daarvan zo'n mooie hond als Yukl was.
Boven: eerst een foto van wondermooie zonsondergang, paar dagen geleden. Was met Yukl gestopt op een hooiveld helemaal omringd met bomen. Het rook er zo lekker en terwijl we daar wandelden wilde ik een paar ontvangen SMSjes lezen. Toen zag ik de lucht pas echt goed.
Daarnaast foto's van dinsdag 6 september in het favoriete wandelbos van Holy Smoke.
Volgende dag, woensdag 7 september, weer een laaaaaaange wandeling in het Holy Smoke bos. De hei staat nog volop in bloei, het is fris genoeg om op de heen en terugweg sprintjes te trekken.
Kleine aardbevingGisterenavond 9 uur een aardschok van 4,5 Schaal van Richter maar geen centje pijn. Stevig huis dus. Op de foto: Huis VOOR EN NA de aardschok.
Boven: wandeling met Vera door het Holy Smoke bos, Vera maakt foto's. Gepauzeerd op de zandplaat waar Smoke zijn 11e verjaardag vierde. Daar mag Yukl effe met de stok spelen, er hard aan trekken en achteraan rennen.
Vera en ik hebben foto's van elkaar gemaakt tijdens de ochtend-wandeling met de roedel op het kortste rondje bij huis, is langs 4 buren.., 1 sloot, vier weilanden en een maisveld.Rechts: in het bos na het boodschappen doen op zaterdag.
Martin's beroemde bonenhapKalkoenborst met uitgebakken spek, kidneybeans, tomaat met hippiekruiden, knoflook, witte ui en gedroogde komkommer. Perzikken uit Duitsland ernaast.
Het begint toch al een beetje herfst te worden. Blaadjes vallen al en het licht is anders. Met jasje aan naar het bos.
Naar Borculo geweest, beetje rondwandelen en spulletjes voor LT kopen. Op de terugweg de Lebbenbrugsedijk afgereden tot in Barchem. Deze foto is gemaakt op een oude wei (nog hoog gelegen) waar we even stopten om de benen te strekken.
Boven: Yukl op de foto? Dan ik ook, denkt Pipo en gaat spontaan naast hem liggen.
Wat is er deze week aan Yukl veranderd ?
Sinds afgelopen zondag is Yukl duidelijk merkbaar [1] meer ontspannen, [2] zelfverzekerder, [3] zachtaardiger en gehoorzamer. Hij is rustiger, slaapt dieper en eerder op de avond, tijdens wandelingen waaiert zijn staart in de lucht, een duidelijk teken van zelfzekerheid. Hij is minder geneigd een commando te negeren als het hem even niet uitkomt, wat tot dusver regelmatig voorkwam en zeker tijdens het spelen. Ook durft hij nu zelf om dingen te vragen, zoals eten en een koekje. Tot nog toe was het al heel wat als hij liet weten graag even naar buiten te willen. Doorgaans hoeven onze dieren dat niet te vragen omdat ze veel buiten zijn, maar nu laat Yukl ook weten dat hij zijn avondrust graag even onderbreekt voor een frisse neus, even de benen strekken en/of even bij de wei kijken of alles goed is met Rocky.
Het VeldhoekfeestGisterenavond naar het toneelstuk "Snoepjes en bitterballen" van toneelgroep De Veldhoek geweest. Me aangemeld om voortaan mee te doen...
Dagje naar Xanten...Was eerst een beetje zoeken, maar onderweg lekker gegeten met uitzicht over de Lippe.
